Wykonaj obmiar rysunku do zakodowanej pozycji przedmiaru

Otwórz arkusz, ustaw skalę na wymiarze wydrukowanym na rysunku, i zmierz powierzchnie, długości i liczby, których potrzebujesz. Pomiary pozostają na arkuszu, z którego zostały wzięte.

Dlaczego: Pomiar, który możesz wskazać na rysunku, ktoś inny sprawdzi w minutę. Ta sama liczba w komórce arkusza kalkulacyjnego jest warta tyle, ile pamięć tego, kto ją tam wpisał, a przy rewizji trzeba ją zrobić od nowa, bo nikt nie widzi, co obejmowała.

Pogrupuj pomiary w ilości, które przedmiar faktycznie poniesie, w jednostkach, jakie zasady pomiaru podają dla każdego rodzaju roboty, i sprawdź sumy wobec wszystkiego, co już wiesz o budynku.

Dlaczego: Jednostka jest częścią zasady pomiaru, nie wyborem formatowania, a ilość niesiona w złej jednostce daje stawkę błędną o cały czynnik, nie o margines. To też ostatni tani moment, by zauważyć, że w obmiarze brakuje kondygnacji.

Umieść ilość na pozycji przedmiaru we właściwej sekcji i nadaj pozycji jej kod. Krajowy wykaz daje dziewięć cyfr; przedmiar projektowy rozszerza to o własną trzycyfrową sekwencję, więc to kod jednej lub drugiej długości ostatecznie niesie przedmiar.

Dlaczego: Kod jest tożsamością pozycji na resztę roboty. To on pozwala porównać przedmiar rozliczeniowy z przedmiarem przetargowym po tym, jak oba zostały przenumerowane, i to on w ogóle pozwala zestawić ceny dwóch oferentów za tę samą robotę.

Obok kodu wypisz, co pozycja faktycznie obejmuje: klasę, receptę, grubość, wykończenie, metodę, i wszystko o dostępie lub kolejności, co zmienia cenę. To dowolny tekst, więc może powiedzieć wszystko, co pozycja musi powiedzieć.

Dlaczego: Cechy to to, czego kod nie może unieść, i różnią się dla każdego rodzaju roboty: to, co musisz podać dla betonu, nie ma nic wspólnego z tym, co musisz podać dla okien. Pozycję opisaną w trzech słowach trzech oferentów wyceni na trzy różne sposoby, a różnicę przy rozliczeniu wchłoniesz ty.

Uruchom validation na przedmiarze. Dla projektu w Chinach zasady GB 50500 są wybrane za ciebie: znajdują pozycje bez żadnego kodu i kody, które nie są poprawnie sformowanymi liczbami dziewięcio- lub dwunastocyfrowymi. Jeśli twój formularz przedmiaru ma też własną kolumnę kodu, upewnij się, że sprawdzany kod to ten na pozycji, a nie druga kopia wpisana gdzie indziej.

Dlaczego: To sprawdza postać kodu, nie to, czy ten kod istnieje w krajowym wykazie, więc poprawnie sformowana liczba, której nikt nigdy nie opublikował, przechodzi. Czysty przebieg czytaj jako oczyszczenie z błędów wpisywania, a kody, które się liczą, przeczytaj sam.