ارزیابی تمدید زمان با تأثیر بر برنامه

رویداد تأخیر را با علت آن ثبت کنید و مدارک هم‌زمان با رویداد را که آن را اثبات می‌کنند گردآوری کنید: ورودی‌های دفتر روزانه، دستور دیرهنگام، عکس‌ها، مکاتبات پیرامون تاریخ وقوع آن.

چرا: ادعای تمدید زمان بر پایه شواهد هم‌زمان با رویداد زنده یا می‌میرد. گردآوری آن در حالی که رویداد هنوز تازه است چیزی است که یک داستان محتمل را به ادعایی تبدیل می‌کند که اعطا می‌شود.

تأخیر را در برنامه درج کنید و تکمیل تحت‌تأثیر را در برابر خط مبنا مقایسه کنید، تا روزهای ادعاشده از یک تحلیل شبکه بیایند نه از یک ادعای صرف.

چرا: فقط تأخیری در مسیر بحرانی تاریخ تکمیل را جابه‌جا می‌کند. نشان‌دادن تأثیر از طریق برنامه چیزی است که یک تمدید واقعی را از ادعایی برای تأخیری که شناوری برای جذب آن داشته جدا می‌کند.

تأخیر را در برابر قرارداد بیازمایید: کدام علت یک رویداد مربوط و قابل‌عذر است، بندها چگونه با آن رفتار می‌کنند، و چند روز مستحق ادعا هستید.

چرا: تأثیر با استحقاق یکی نیست. گره‌زدن روزها به بند مشخص چیزی است که ادعا را قراردادی می‌کند نه یک شکایت، و چیزی است که یک ارزیاب واقعاً می‌تواند در برابرش اعطا کند.

اطلاعیه تمدید زمان و جزئیات آن را در مهلت قراردادی، با برنامه تحت‌تأثیر و شواهد پیوست‌شده ارسال کنید.

چرا: بسیاری از ادعاهای خوب فقط با دیرشدن از دست می‌روند. ارسال درون دوره اطلاعیه، کامل و مستندشده، چیزی است که استحقاق را زنده و تاریخ تکمیل را قابل‌دفاع نگه می‌دارد.