Wyceń zmianę i uzgodnij przedłużenie terminu

Wyślij zawiadomienie, gdy tylko zmiana się pojawi, zaadresowane do strony wskazanej w umowie, z datą wysłania i datą, do której należy się odpowiedzi. W NEC4 to zgłoszenie compensation event; w JCT to zawiadomienie, które uruchamia bieg przedłużenia terminu.

Dlaczego: Obie formy czynią z zawiadomienia coś, co zachowuje uprawnienie, i NEC4 mówi to wprost: compensation event niezgłoszony w ciągu ośmiu tygodni od dowiedzenia się o nim przez wykonawcę zazwyczaj nie jest w ogóle oceniany. Zawiadomienie wysłane tego samego dnia kosztuje minutę; to samo zawiadomienie wysłane przy rozliczeniu końcowym kosztuje uprawnienie.

Zamień zawiadomienie na wniosek o zmianę i wyceń go: roboty obmiarowe wedle stawek przedmiaru tam, gdzie stawki mają zastosowanie, proporcjonalnie tam, gdzie charakter roboty jest podobny, i dniówkowo tam, gdzie żadne z tego nie pasuje. Zapisz wpływ na czas obok wpływu na koszt, bo w NEC4 oba ocenia się razem.

Dlaczego: Zasady wyceny istnieją po to, by zmianę wyceniał tak samo każdy, kto ją wycenia, a spory pojawiają się dokładnie tam, gdzie ktoś je pominął. Roboty dniówkowe w szczególności są warte tyle, ile mówią podpisane karty, i nic więcej, więc zapis dniówki uzgodniony tego samego dnia bije dobrze uargumentowaną stawkę trzy miesiące później.

Zbuduj pakiet dowodów z tego, co już zapisano: wpisy w dzienniku za dane dni, korespondencję, zapytania o informacje, zatwierdzenia i wcześniejsze zawiadomienia. Pakiet jest uporządkowany deterministycznie i niesie skrót kontrolny, tak by obie strony mogły odtworzyć ten sam zestaw.

Dlaczego: Uprawnienie rozstrzyga się na podstawie zapisów współczesnych zdarzeniu, a współczesny oznacza spisany w trakcie, przez kogoś, kto jeszcze nie wiedział, że będzie to miało znaczenie. Pakiet zbudowany z dziennika i korespondencji jest właśnie taki. Opowieść spisana później z pamięci brzmi jak argumentacja strony, nawet gdy każde jej słowo jest prawdziwe.

Weź zaakceptowany harmonogram i pokaż, co zrobiło z nim zdarzenie: które czynności się przesunęły, ile było zapasu, by je wchłonąć, i czy data zakończenia faktycznie się przesunęła. To jest argumentacja przedłużenia terminu w JCT i ocena compensation event w NEC4.

Dlaczego: Opóźnienie jest właściwością ścieżki krytycznej, a robota może stracić trzy tygodnie na czynności, która nigdy nie była krytyczna, i mimo to skończyć na czas. Pokazanie wpływu na harmonogram oddziela przedłużenie, które dostajesz, od takiego, o które się spierasz, i uczciwie mówi też, kiedy nie ma tu nic wartego ścigania.

Przekształć uzgodniony wniosek w polecenie zmiany niosące ostateczny wpływ na koszt i ostateczny wpływ na czas, i zapisz decyzję o przedłużeniu terminu wraz z jej przyczyną: spowodowaną przez zamawiającego, neutralną, spowodowaną przez wykonawcę lub równoległą.

Dlaczego: Otwarta zmiana to liczba, którą obie strony pamiętają inaczej. Zamknięcie jej ustala obie połowy naraz, a zapisanie przyczyny opóźnienia jest tym, co powstrzymuje ponowne spieranie się o ten sam fakt przy rozliczeniu końcowym pod innym imieniem i z nowym zestawem przymiotników.

Zaksięguj polecenie zmiany wobec kontraktu, tak by skorygowana suma kontraktowa poruszała się razem z nim, i pozwól, by uwzględniła to kolejna wycena okresowa. Rozliczenie końcowe staje się wtedy sumą narastającą, a nie ćwiczeniem z uzgadniania.

Dlaczego: Zmiana uzgodniona, ale nigdy niezaksięgowana, to najczęstszy powód, dla którego rozliczenie końcowe przychodzi jako niespodzianka. Wprowadzanie każdej z nich do sumy kontraktowej z chwilą uzgodnienia utrzymuje obie strony pracujące na tej samej liczbie przez całą drogę i zamienia rozliczenie końcowe w podpis zamiast negocjacji.