Zwaloryzuj kosztorys wskaźnikami cen

Ustal datę bazową swoich stawek i datę docelową waloryzacji, zwykle połowę okresu budowy, gdzie wydatki są największe.

Dlaczego: Waloryzacja do połowy okresu, a nie do początku czy końca, to uczciwa średnia w całej krzywej wydatków. Poprawne ustalenie tych dwóch dat to większość dokładności całego ćwiczenia.

Wybierz szereg wskaźnika najlepiej pasujący do robót - budowlany, inżynieryjny lub branżowy - i odczytaj współczynnik między datą bazową a docelową.

Dlaczego: Właściwy szereg ma znaczenie: robocizna, stal i energia nie zmieniają się razem. Wybór wskaźnika pasującego do robót czyni waloryzację wiarygodną, a nie zbiorczym zgadywaniem.

Zastosuj współczynnik do kosztorysu i odczytaj zwaloryzowaną sumę obok kwoty bazowej, aby narzut był pozycją, na którą możesz wskazać, a nie liczbą wtopioną w stawki.

Dlaczego: Pokazanie kwoty bazowej i zwaloryzowanej obok siebie utrzymuje zaufanie klienta. Pozwala też czysto przeliczyć narzut ponownie, jeśli data rozpoczęcia znów się przesunie.

Wpisz datę bazową, szereg wskaźnika i współczynnik do podstawy kosztorysu, aby każdy czytający później cenę wiedział dokładnie, jak została zwaloryzowana.

Dlaczego: Waloryzacja, której nikt nie potrafi odtworzyć, to waloryzacja, której nikt nie ufa. Zapisanie wyliczeń zamienia bronną metodę w audytowalną.