اجرای بررسی‌های کیفیت کارگاه با فرم‌های دیجیتال

بررسی را به‌عنوان یک فرم دیجیتال مستقیماً از روی مشخصات فنی و برنامه بازرسی و آزمایش بسازید، تا دقیقاً معیارهای پذیرشی که کار باید برآورده کند را بپرسد.

چرا: چک‌لیستی که مشخصات فنی را بازتاب می‌دهد، چک‌لیستی است که نقص‌های واقعی را می‌گیرد. چک‌لیستی که از حافظه ساخته شده، بندی را که اهمیت دارد از قلم می‌اندازد و کاری را که باید رد می‌شد، قبول می‌کند.

بررسی را در محل کار با عکس و تأیید نهایی بازرس تکمیل کنید، نتیجه را همان‌جا که کار انجام می‌شود ثبت کنید، نه بعداً در دفتر از حافظه.

چرا: بررسی‌ای که در نقطه کار، با یک عکس و یک زمان روی آن تکمیل شده، مدرک است. بررسی‌ای که بعداً پر می‌شود، حدسی است که به شکل سابقه درآمده و زیر بررسی دقیق فرومی‌پاشد.

موارد ناموفق را به‌عنوان اقداماتی برای اصلاح به سامانه کیفیت مسیردهی کنید، همراه با عکس و معیار ناموفق پیوست‌شده، تا چیزی که در یک بررسی رد شده بی‌سروصدا روی آن ساخته نشود.

چرا: یک بررسی ناموفق بدون پیگیری، بدتر از نبود بررسی است، چون ثبت می‌کند که شما می‌دانستید. تبدیل موارد ناموفق به اقدامات پیگیری‌شده همان چیزی است که حلقه میان یافتن یک نقص و رفع آن را می‌بندد.

بررسی‌های تکمیل‌شده را کنار هم به‌عنوان سابقه جاری کیفیت نگه دارید، تا شواهد هر عنصر مدت‌ها پیش از موعد پکیج تحویل، بایگانی و آماده باشد.

چرا: سوابق کیفیتی که در حین کار جمع‌آوری می‌شوند، کامل و ارزان‌اند. همان سوابق که در تحویل بازسازی می‌شوند، پر از سوراخ‌اند و هفته‌ها وقت برای دنبال‌کردن امضاهای کاری که مدت‌ها پیش پوشیده شده، هزینه دارند.