متره یک نقشه به فوت و اینچ

تنظیمات منطقهای را باز کنید و سامانه اندازهگیری را روی امپریال، قالب عدد را روی آمریکایی و واحد پول را روی دلار بگذارید. از این پس هر مقداری که به شما نشان داده میشود به فوت، فوت مربع، یارد مکعب، پوند و تن کوتاه است.

چرا: تنظیم این پس از متره یعنی خواندن دوباره هر مقداری که پیشتر بررسی کردهاید. تنظیم آن در آغاز تفاوت میان صورت مقادیری است که میتوانید کنار نقشه بگذارید و صورتی که در ذهن تبدیل میکنید در حالی که کارفرما پشت خط است.

برگههای معماری و سازه را دقیقاً همانگونه که صادر شدهاند در پروندههای پروژه بارگذاری کنید، با حرف بازنگری و تاریخ صدور که کنارشان ثبت شده باشد.

چرا: نقشهها در دوره مناقصه دوباره صادر میشوند. وقتی بحث بر سر دامنه کار درمیگیرد، تنها چیزی که آن را میبندد این است که بتوانید بگویید مقادیرتان روی کدام بازنگری اندازه گرفته شده و بتوانید آن را باز کنید.

برگه را در اندازهگیریهای روی PDF باز کنید، خط کالیبراسیون را روی یک دهانه شبکه یا بازشویی که نقشه اندازهگذاری کرده بکشید و آن اندازه را به فوت و اینچ تایپ کنید. دهانهای که 24 فوت و 6 اینچ نوشته شده به صورت 24 فوت و 6 اینچ وارد میشود، نه به صورت 7.468 متر.

چرا: پیدیافی که متناسب با صفحه چاپ شده، چرخانده شده یا در اندازه برگه دیگری بازصادر شده، دیگر مقیاس جدول عنوان خود را نگه نمیدارد. کالیبره کردن با اندازهای که نقشه اعلام میکند تنها مقیاسی است که میتوانید از آن دفاع کنید، و محصول ثبت میکند که از کجا آمده تا خواننده بعدی مجبور به حدس زدن نباشد.

برگه را رشته به رشته کار کنید: مساحت برای دالها، بام و نازککاری، خط شکسته برای شالوده، جدول و تیغهها، شمارش برای درها، تجهیزات و ستونها. هر اندازهگیری را به نام کاری بنامید که به آن تعلق دارد، نه به نام شکلی که کشیدهاید.

چرا: همین اندازهگیریهای نامدار است که به مترهکار دوم اجازه میدهد اعداد شما را بررسی کند و به شما اجازه میدهد هنگام بازصدور برگه فقط بخشی را که تغییر کرده دوباره اندازه بگیرید. انبوهی از شکلهای بینام را باید از صفر دوباره ساخت.

در دفتر متره، اندازهگیریها را بر پایه کار گروهبندی کنید و مساحتها را به مقادیری تبدیل کنید که بهای واحد واقعاً بر آنها بار میشود: مساحت دال ضرب در ضخامت بتن را به یارد مکعب میدهد، طول دیوار ضرب در ارتفاع فوت مربع اسکلت و صفحه را میدهد.

چرا: اینجاست که متره یا مجموعهای از شکلها میماند یا به مقداری تبدیل میشود که پیمانکار جزء میتواند برایش قیمت بدهد. انجام آن در دفتر و نه در یک صفحه گسترده کناری، ضخامتی را که فرض کردهاید کنار عددی نگه میدارد که از آن استفاده کرده است.

مقادیر را به صورت مقادیر بفرستید و هر ردیف را در واحدی قیمت بگذارید که آن رشته قیمت میدهد: فوت مربع برای نازککاری دال و صفحه گچی، فوت طولی برای جدول و قرنیز، یارد مکعب برای بتن، پوند یا تن برای میلگرد. آنجا که مقدار یک اندازه است و نه یک جمع، میتوانید آن را همانطور که نقشه مینویسد تایپ کنید، به شکل 12'-6 3/4"، و ردیف مقدار را میپذیرد.

چرا: بهای واحدی که بتوانید با پروژه پیشین و با پیشنهاد پیمانکار جزء بسنجید، بهایی است در واحدی که هر دو به کار بردهاند. قیمتگذاری به متر مربع و تبدیل در پایان، همان راهی است که پیشنهاد بحثی را میبازد که باید میبرد.

اعتبارسنجی را روی صورت مقادیر قیمتگذاریشده اجرا کنید و آنچه مییابد ببندید: ردیفی که هنوز روی صفر است، مقداری که به هیچ اندازهگیری بازنمیگردد، وزنی که به تن قیمت خورده در حالی که پیشنهاد به پوند بوده است.

چرا: تن کوتاه 2000 پوند است و تن متریک حدود 2205، پس ردیف فولادی که بیسروصدا یکی را با دیگری عوض کرده نه درصد خطا دارد پیش از آنکه کسی اصلاً بر سر قیمت چانه زده باشد. همین گذر است که این را میگیرد.