Obmiar rysunku w stopach i calach

Otwórz ustawienia regionalne i ustaw układ jednostek na imperialny, format liczb na amerykański, a walutę na USD. Od tego miejsca każda pokazywana ilość jest w stopach, stopach kwadratowych, jardach sześciennych, funtach i tonach amerykańskich.

Dlaczego: Ustawienie tego po obmiarze oznacza ponowne czytanie każdej ilości, którą już sprawdziłeś. Ustawienie tego najpierw to różnica między kosztorysem, który możesz przyłożyć do rysunku, a takim, który przeliczasz w pamięci, kiedy klient jest na linii.

Wgraj arkusze architektury i konstrukcji do plików projektu dokładnie w takiej postaci, w jakiej zostały wydane, z literą rewizji i datą wydania zapisanymi obok.

Dlaczego: Rysunki są wydawane ponownie w trakcie okresu ofertowania. Kiedy przychodzi spór o zakres, rozstrzyga go tylko to, że umiesz powiedzieć, na której rewizji zmierzono twoje ilości, i umiesz ją otworzyć.

Otwórz arkusz w pomiarach na PDF, poprowadź linię kalibracji przez pole siatki albo otwór, który rysunek wymiaruje, i wpisz ten wymiar w stopach i calach. Pole opisane jako 24 stopy 6 cali wpisuje się jako 24 stopy i 6 cali, a nie jako 7,468 metra.

Dlaczego: PDF wydrukowany z dopasowaniem do strony, obrócony albo wydany ponownie w innym formacie arkusza nie trzyma już podziałki z tabelki rysunkowej. Kalibracja według wymiaru, który rysunek podaje, to jedyna skala, której da się bronić, a produkt zapisuje, skąd ona pochodzi, żeby późniejszy czytelnik nie musiał zgadywać.

Przerabiaj arkusz branża po branży: powierzchnia dla płyt, dachu i wykończeń, polilinia dla ław, krawężników i ścianek działowych, zliczanie dla drzwi, urządzeń i słupów. Nazywaj każdy pomiar od zakresu, do którego należy, a nie od kształtu, który narysowałeś.

Dlaczego: To nazwane pomiary pozwalają drugiemu kosztorysantowi sprawdzić twoje liczby i pozwalają tobie zmierzyć ponownie tylko tę część, która się zmieniła, kiedy arkusz zostanie wydany na nowo. Bezimienną stertę kształtów trzeba zrobić od zera.

W rejestrze obmiarów pogrupuj pomiary według zakresu i zamień powierzchnie na ilości, do których cena naprawdę się odnosi: powierzchnia płyty razy grubość daje beton w jardach sześciennych, długość ściany razy wysokość daje stopy kwadratowe rusztu i płyt.

Dlaczego: Tutaj obmiar albo zostaje zbiorem kształtów, albo staje się ilością, na którą podwykonawca umie złożyć ofertę. Zrobienie tego w rejestrze, a nie w arkuszu obok, trzyma przyjętą grubość przy liczbie, która z niej skorzystała.

Wyślij ilości do kosztorysu i wyceń każdą pozycję w jednostce, w której branża podaje ceny: stopy kwadratowe dla wykończenia płyty i płyt gipsowych, stopy bieżące dla krawężnika i cokołu, jardy sześcienne dla betonu, funty albo tony dla zbrojenia. Tam, gdzie ilość jest wymiarem, a nie sumą, możesz wpisać ją tak, jak zapisuje ją rysunek, jako 12'-6 3/4", a pozycja przyjmie wartość.

Dlaczego: Cena, którą możesz porównać z poprzednim zadaniem i z ofertą podwykonawcy, to cena w jednostce, której oni obaj użyli. Wycenianie za metr kwadratowy i przeliczanie na końcu to sposób, w jaki oferta przegrywa spór, który powinna była wygrać.

Przepuść walidację przez wyceniony kosztorys i wyczyść to, co znajdzie: pozycję wciąż na zerze, ilość, która nie wraca do żadnego pomiaru, ciężar wyceniony za tonę tam, gdzie oferta była za funt.

Dlaczego: Tona amerykańska to 2000 funtów, a tona metryczna około 2205, więc pozycja stalowa, która po cichu zamieniła jedną na drugą, myli się o dziewięć procent, zanim ktokolwiek pokłócił się o cenę. To przejście jest miejscem, w którym to wychodzi.