Betaling ruilen voor pandrechtafstand, en de inhouding terugkrijgen

Markeer bij elke onderaannemingsovereenkomst of een ondertekende afstandsverklaring vereist is voordat de betaling wordt vrijgegeven. De eis reist dan mee met het bedrijf, in plaats van te leven in het geheugen van één persoon.

Waarom: Afstandsverklaringen achterna zitten nadat het geld al is overgemaakt, is een handtekening vragen aan iemand die niets meer van u nodig heeft. Als betalingsvoorwaarde gesteld, beantwoordt hetzelfde verzoek zichzelf, omdat de partij die de cheque wil, de partij is die moet tekenen.

Upload elke ondertekende afstandsverklaring tegen het bedrijf dat haar gaf en de periode die ze dekt, zodat het document bij de betaling ligt waar het bij hoort, in plaats van in een inbox. Wat nog ontbreekt, is een lijst, geen herinnering.

Waarom: Risico op een project raakt iedereen die arbeid of materiaal heeft geleverd, niet alleen de bedrijven waarmee u een contract heeft. Een afstandsverklaring die u niet op verzoek kunt tonen, is in de praktijk een afstandsverklaring die u niet heeft, en het moment dat u ze nodig heeft, is precies het moment dat iemand verderop in de keten zegt nooit betaald te zijn.

Leg de afstandsverklaring vast tegen de betalingsaanvraag die ze vrijgeeft, en kies daarbij op de twee assen die ertoe doen: voorwaardelijk of onvoorwaardelijk, gedeeltelijk of definitief. Afstandsverklaringen stapelen zich op als geschiedenis in plaats van elkaar te overschrijven, zodat elke periode haar eigen vrijgave behoudt.

Waarom: De twee assen zijn de kern van de zaak. Voorwaardelijk betekent dat de vrijgave pas geldt zodra het geld daadwerkelijk binnenkomt; onvoorwaardelijk betekent dat het al is binnengekomen, en er een tekenen voordat de gelden zijn bijgeschreven, geeft de hefboom weg voor een betaling die nog kan mislukken. Gedeeltelijk dekt de periode, definitief sluit het project af. Het juiste paar kiezen is het verschil tussen een vrijgave en een cadeau.

Leg de gebeurtenis die de inhouding vrijgeeft vast in het contract zelf, en geef vrij zodra die gebeurtenis zich voordoet. Het ingehouden percentage en de gebeurtenis die het bevrijdt, zijn contractvoorwaarden en worden dus één keer met het contract vastgelegd, in plaats van aan het eind uit het geheugen opnieuw onderhandeld.

Waarom: De inhouding is het eigen geld van de aannemer, een tijdlang vastgehouden en dan stilletjes vergeten door iedereen aan wie het niet toekomt. Gekoppeld aan een benoemde gebeurtenis wordt ze verschuldigd op een datum waar iemand naar kan wijzen; informeel gelaten wordt ze de laatste onopgeloste post van een project dat niemand wil heropenen, en het is doorgaans het grootste nog openstaande bedrag bij de afsluiting van een project.

Stem de betalingen af op de afstandsverklaringen die ervoor zijn vastgelegd, zodat het antwoord op wat er is betaald en wat er echt is vrijgegeven één overzicht is, in plaats van twee lijsten die iemand met de hand vergelijkt.

Waarom: Een betaling zonder de bijbehorende vrijgave is geen afgesloten transactie, het is een openstaand risico dat in de boeken afgesloten lijkt. De kloof tussen de twee lijsten is precies wat een kredietverstrekker, een borg of een titelmaatschappij van u zal vragen te tonen, meestal net op het moment dat het project verder klaar is.