ساخت یک نرخ کار همه‌شمول

دستمزد ساعتی پایه را برای هر حرفه و درجه‌ای که استخدام می‌کنید وارد کنید، برگرفته از توافق قواعد کاری یا حقوق‌ودستمزد خودتان به‌جای یک حدس گرد.

چرا: شروع از دستمزد واقعی توافق‌شده چیزی است که همه‌چیز بالای آن را قابل‌دفاع می‌کند. نرخی که روی یک پایه اختراعی ساخته شده، هرچقدر هم هزینه‌های جانبی با دقت باشند، غلط است.

هزینه‌های جانبی‌ای را که یک دستمزد را به یک هزینه استخدام تبدیل می‌کنند لایه‌بندی کنید: تعطیلات و تعطیلات رسمی، بازنشستگی، مالیات‌ها و بیمه‌های کارفرما، مرخصی استعلاجی، عوارض آموزش، سفر و کمک‌هزینه‌ها.

چرا: این هزینه‌های جانبی معمولاً یک‌سوم یا بیشتر به دستمزد اضافه می‌کنند. جاافتادن هر کدام از آن‌ها هزینه هر ساعت کار را در هر نرخی که روی آن می‌سازید کمتر از واقع نشان می‌دهد.

هزینه سالانه بارگذاری‌شده را بر ساعات واقعاً صرف‌شده روی ابزار، پس از کسر تعطیلات، آموزش، سفر و زمان بی‌کاری، تقسیم کنید تا نرخ همه‌شمول به‌ازای هر ساعت مولد به دست آید.

چرا: شما برای کل سال پرداخت می‌کنید اما فقط ساعات مولد را می‌فروشید. تقسیم بر ساعات پرداخت‌شده به‌جای ساعات مولد خطای ظریفی است که در هر کار حاشیه را روی میز باقی می‌گذارد.

نرخ همه‌شمول را به اسمبلی‌هایی که نرخ‌های واحد شما را می‌سازند تغذیه کنید، تا کار از یک رقم نگهداری‌شده به‌جای عددی که در هر ردیف دوباره تایپ می‌شود به هر قیمتی جاری شود.

چرا: یک نرخ در یک جا یعنی یک افزایش دستمزد یا تغییر بیمه هر قیمت را یک‌جا به‌روزرسانی می‌کند. همچنین ناهماهنگی نرخ‌های کار متفاوت پنهان‌شده در سراسر یک صورت‌وضعیت واحد را از بین می‌برد.