Uruchom wspólne środowisko danych

We wspólnym środowisku danych zdefiniuj stany statusów: w opracowaniu, udostępniony, opublikowany i zarchiwizowany, oraz ułóż strukturę folderów.

Dlaczego: Jeśli każdy czyta i zapisuje do własnych kopii, ktoś zbuduje na podstawie nieaktualnego rysunku. Statusy mówią, co jest bezpieczne do użycia, a co jest wciąż wersją roboczą.

W plikach projektu wgraj kontenery informacyjne: modele, rysunki i dokumenty, i ustaw każdemu jego status.

Dlaczego: Kontener bez statusu to pułapka, nikt nie wie, czy jest sprawdzony, czy tylko odłożony. Poprawny status pozwala kolejnej osobie ufać plikowi.

W koordynacji skieruj federacje modeli na obszar wspólny, tak by wszyscy koordynowali się względem tego samego zestawu.

Dlaczego: Sprawdzanie kolizji na prywatnych modelach roboczych znajduje kolizje już poprawione i pomija te, które nimi nie są. Obszar wspólny to jedyne źródło, z którego wszyscy się federują.