Uruchom wspólne środowisko danych

We wspólnym środowisku danych zdefiniuj stany statusów: w opracowaniu, udostępniony, opublikowany i zarchiwizowany, oraz ułóż strukturę folderów.

Dlaczego: Jeśli każdy czyta i zapisuje do własnych kopii, ktoś zbuduje na podstawie nieaktualnego rysunku. Statusy mówią, co jest bezpieczne do użycia, a co jest wciąż wersją roboczą.

W konfiguracji CDE przypisz każdej osobie rolę funkcjonalną. Autor tworzy i edytuje informacje w toku prac i przekazuje je do weryfikacji. Weryfikator sprawdza je pod kątem koordynacji i jakości oraz przenosi zaakceptowaną pracę do obszaru współdzielonego. Zatwierdzający autoryzuje kontener do publikacji - odpowiedzialną akceptację, zanim opuści on obszar współdzielony. Przeglądający odczytuje informacje współdzielone i opublikowane, nie zmieniając ich.

Dlaczego: To odpowiedzialności w przepływie dokumentów, a nie stanowiska. Jedna osoba może być autorem we własnej branży, a w innej wyłącznie przeglądającym. Ustalenie, kto pełni każdą rolę, sprawia, że przejście przez bramkę statusu jest rozliczalne, a nie anonimowe.

W plikach projektu wgraj kontenery informacyjne: modele, rysunki i dokumenty, i ustaw każdemu jego status.

Dlaczego: Kontener bez statusu to pułapka, nikt nie wie, czy jest sprawdzony, czy tylko odłożony. Poprawny status pozwala kolejnej osobie ufać plikowi.

W Ścieżkach zatwierdzania otwórz panel Suchego przebiegu dla wybranego szablonu weryfikacji. Przechodzi on przez ścieżkę krok po kroku i pokazuje, ile zatwierdzeń wymaga każdy krok, czy ścieżka osiąga status zatwierdzony, oraz ewentualne ostrzeżenia projektowe - wszystko bez uruchamiania rzeczywistego przepływu pracy.

Dlaczego: Ścieżka weryfikacji, która nigdy nie może się zamknąć, albo wymaga dwóch zatwierdzających tam, gdzie miał być jeden, ujawnia się dopiero, gdy utknie w niej realna praca. Suchy przebieg dowodzi, że proces dochodzi do statusu zatwierdzony, zanim ktokolwiek przepuści przez niego rzeczywisty kontener.

W koordynacji skieruj federacje modeli na obszar wspólny, tak by wszyscy koordynowali się względem tego samego zestawu.

Dlaczego: Sprawdzanie kolizji na prywatnych modelach roboczych znajduje kolizje już poprawione i pomija te, które nimi nie są. Obszar wspólny to jedyne źródło, z którego wszyscy się federują.