دستور تغییری با مدرک بسازید، نه با بحث

رویداد را در مکاتبات مستند کنید و اعلامیه را همان هفته ارسال کنید، با ذکر رویداد و تاریخ آن. هنوز به هزینه نیازی ندارید، و انتظار برای هزینه رایج‌ترین دلیل تأخیر اعلامیه است.

چرا: قراردادهای آمریکایی حق را به اعلامیه گره می‌زنند، نه فقط به پرداخت. شرایط عمومی رایج در کارهای خصوصی بیست‌ویک روز از زمان آگاهی از رویداد می‌دهد، درحالی‌که بند تغییر در قراردادهای فدرال بسته به فرم بیست یا سی روز می‌دهد. اگر از دست برود، ادعایی که می‌بایست پرداخت می‌شد ممکن است فقط به‌خاطر تاریخ ناپدید شود.

یک دستور تغییر بسازید و آن را به‌صورت یک تفاوت بنویسید: اسناد قرارداد چه می‌خواستند، اکنون به‌جای آن چه می‌خواهند، و کدام دستور، نقشه اصلاح‌شده یا شرایط کارگاه آن را ایجاد کرده. توصیف را به همان تغییر محدود کنید و قیمت‌گذاری را به گام بعدی بسپارید.

چرا: تغییری که به‌تنهایی توصیف شود مثل درخواست پول اضافی خوانده می‌شود. همان تغییر وقتی به‌عنوان انحراف از یک قلم دامنه نام‌گذاری‌شده توصیف شود مثل یک واقعیت خوانده می‌شود، و بحث از اینکه آیا این یک تغییر است به اینکه چقدر هزینه دارد منتقل می‌شود. کل هنر همین است.

ثبت‌های دفتر روزانه کارگاه برای روزهای متأثر را همراه با دستورها، نقشه‌های اصلاح‌شده و عکس‌ها به بسته شواهد بکشید، سپس آنچه را کم است مستند کنید تا اکنون جمع‌آوری شود نه اینکه بعداً دنبال شود.

چرا: The gap you find today is one somebody can still fill. The same gap found during the final account is a hole in your case, and the only person who could have closed it left the job in the spring.

هزینه را به ردیف‌های جداگانه برای نیروی کار، مصالح، تجهیزات، کار پیمانکاران جزء و هر نظارت اضافی ناشی از تغییر تفکیک کنید، سپس درصدهای سربار و سود تعیین‌شده در قرارداد را اعمال کنید، نه یک عدد گردشده.

چرا: یک مبلغ یکجا یک پیشنهاد متقابل یکجای مشابه را دعوت می‌کند. یک ریز صورت‌حساب فقط ردیف به ردیف قابل اختلاف است، و بیشتر ردیف‌ها ارزش اختلاف ندارند، بنابراین مذاکره به یک یا دو ردیفی محدود می‌شود که واقعاً ارزش دارند. جایی که قرارداد به کارفرما اجازه می‌دهد پیش از توافق بر سر قیمت کار را هدایت کند، همین ریز صورت‌حساب مبنایی می‌شود که تسویه نهایی بر اساس آن سنجیده می‌شود.

تغییر را از مراحل خود تا امضا عبور دهید، و اثر بر زمان‌بندی را در همان سند مربوط به پول حل کنید: یا با تمدید توافق‌شده، یا با یک تحفظ صریح جایی که تأخیر هنوز قابل ارزیابی نیست.

چرا: دستور تغییری که هزینه را حل می‌کند اما درباره زمان سکوت می‌کند اغلب بعداً طوری خوانده می‌شود که انگار هر دو را حل کرده. اگر اثر بر زمان‌بندی هنوز مشخص نیست، بیان همین در سند است که سؤال را باز نگه می‌دارد.

بگذارید دستورهای تغییر امضاشده ارزش قرارداد را اصلاح کنند، طوری که درخواست پرداخت بعدی آن‌ها را به‌عنوان ردیف‌های جداگانه، همراه با کار انجام‌شده تا تاریخ برای هر یک، صورتحساب کند، نه اینکه در ردیف‌های دامنه اصلی گم شوند.

چرا: تغییری که در ردیف اصلی مدفون شود تغییری است که هر ماه تا پایان پروژه باید از آن دفاع کنید. وقتی به‌عنوان ردیف جداگانه در برابر خود دستور تغییر امضاشده صورتحساب شود، یک‌بار تأیید می‌شود و دیگر بازنمی‌گردد.