Rozliczenie miesiąca wnioskiem o płatność

Na umowie wprowadź harmonogram rzeczowo-finansowy pozycja po pozycji z wycenionego kosztorysu: numer pozycji, opis, który zamawiający rozpozna, i przypisaną wartość. Sprawdź, że pozycje sumują się dokładnie do kwoty umowy, zanim cokolwiek na nich rozliczysz.

Dlaczego: Każdy późniejszy wniosek mierzy się wobec tych pozycji, więc harmonogram, który nie zgadza się z kwotą umowy, zatruwa każdy kolejny miesiąc. To jest też strona, którą przedstawiciel zamawiającego czyta pod kątem przeniesienia pieniędzy na początek, a to najszybszy sposób, żeby dostać pierwszy wniosek z powrotem.

Ustaw na umowie procent kaucji gwarancyjnej z podpisanego porozumienia i nazwij zdarzenie, które ją zwalnia. Zrób to z treści umowy, a nie z tego, jak było na poprzednim zadaniu.

Dlaczego: Kaucja gwarancyjna to największe pojedyncze potrącenie we wniosku i to, które najczęściej przenosi się z poprzedniego zadania z przyzwyczajenia. Stawka pomylona o pół punktu to przy średniej umowie spór na pięć cyfr, i powtarza się co miesiąc, dopóki ktoś tego nie zauważy.

Wystaw wniosek za ten okres rozliczeniowy i przejdź harmonogram rzeczowo-finansowy, wpisując, co ukończono w okresie i jaki materiał jest na budowie albo składowany poza nią, ale jeszcze nie wbudowany. Roboty rozliczone we wcześniejszych okresach są już przeniesione za ciebie.

Dlaczego: Materiał składowany to pozycja, którą zamawiający sprawdzają najostrzej, bo to pieniądze za coś, co jeszcze nie stoi. Trzymanie go w osobnej kolumnie, zamiast wtopienia w roboty wykonane, jest tym, co czyni go obronnym zamiast spornym.

Sprawdź, że każde zlecenie zmiany zatwierdzone przed końcem okresu jest ujęte, tak żeby wniosek pokazywał pierwotną kwotę umowy, zmianę netto ze zleceń zmiany i skorygowaną kwotę umowy jako trzy oddzielne liczby.

Dlaczego: Wniosek, który rozlicza zmienione roboty wobec niezmienionej kwoty umowy, czyta się jako zawyżenie i zostanie poświadczony w dół. Pokazanie trzech liczb osobno pozwala zamawiającemu uzgodnić zmianę i rozliczenie w jednym przejściu zamiast w dwóch.

Otwórz widok wniosku o płatność i przeczytaj podsumowanie, które przeczyta zamawiający: łącznie wykonane i składowane do dziś, kaucja od robót i od materiału składowanego, suma zarobiona pomniejszona o kaucję, pomniejszona o wcześniejsze poświadczenia, płatność należna teraz, pozostało do zakończenia. Każda liczba jest zbudowana z pozycji, które właśnie wprowadziłeś, więc sprawdź sumę zarobioną wobec arkusza kontynuacyjnego, a kwotę wcześniejszych poświadczeń wobec tego, co faktycznie poświadczono.

Dlaczego: Wnioski odrzuca się z powodu rachunku znacznie częściej niż z powodu meritum. Podsumowanie wyprowadzone z pozycji, a nie wpisane obok nich, to różnica między jedną a trzema turami sprawdzania.

Wyeksportuj wniosek do PDF, złóż go i pozwól umowie zapisać datę złożenia. Wniosek przechodzi potem przez złożony, poświadczony i zapłacony w miarę, jak zamawiający na niego reaguje.

Dlaczego: Ustawowe terminy zapłaty w większości stanów biegną od datowanego złożenia, a nie od rozmowy. Datowany zapis to też pierwsza rzecz, o którą ktokolwiek pyta, kiedy płatność się spóźnia.

W finansach czytaj zadanie wobec wniosków: rozliczone, poświadczone, wpłynęło, oraz kaucja zatrzymana do dziś przez wszystkie okresy. To, co poświadczone i nie wpłynęło, jest tematem twojego następnego telefonu.

Dlaczego: Wniosek to dopiero połowa cyklu. Wykonawca, który tego samego dnia wie, że poświadczony wniosek nie został zapłacony i o ile, prowadzi budowę. Ten, który dowiaduje się na koniec miesiąca, finansuje zamawiającego.