ارزیابی یک طرح توسعه

طرح، ترکیب کاربری‌ها، تعداد واحدها و مساحت‌های ناخالص و خالص را مشخص کنید، سپس فرضیات درآمد، ارزش فروش یا اجاره و بازده را تعیین کنید. این خط اول ارزیابی است.

چرا: ارزش زمین هرگز بهتر از طرحی که پشت آن است نیست. درست تعیین‌کردن ترکیب کاربری و مساحت‌هاست که یک ارزیابی واقعی را از رقمی برگرفته از یک نمونه مشابه جدا می‌کند.

معیارهای هزینه هر مترمربع را برای هر کاربری در طرح استخراج کنید و هزینه ساخت را همراه با تخصیص‌های معمول برای محوطه‌سازی، حق‌الزحمه و تأمین مالی وارد کنید. در این مرحله نیازی به نقشه نیست.

چرا: هزینه ساخت بزرگ‌ترین رقمی است که هنوز می‌توانید در ارزیابی روی آن اثر بگذارید. معیاری برگرفته از پروژه‌های واقعی آن را صادقانه نگه می‌دارد و مانع پیشنهاد خوش‌بینانه زمین بر پایه هزینه‌ای سست می‌شود.

ارزیابی را تا رسیدن به ارزش باقیمانده زمین اجرا کنید، یعنی بیشترین مبلغی که می‌توانید برای سایت بپردازید و همچنان به بازده موردنظر برسید، و توجیه‌پذیری و سود نسبت به هزینه را بخوانید. فرضیات کلیدی را تغییر دهید تا میزان فشردگی آن را ببینید.

چرا: باقیمانده همان رقمی است که کل این فرآیند برای تولید آن انجام می‌شود؛ بیشترین پیشنهادی که می‌دهید که طرح همچنان جواب می‌دهد. دیدن اینکه با یک تغییر کوچک در هزینه یا ارزش چقدر جابه‌جا می‌شود، نشان می‌دهد چه میزان ریسک بر عهده دارید.